Veiligheid in Durban kost 1 euro

Op het strand van Durban wordt er door de jeugd uiteraard gevoetbald, maar ook wordt er cricket gespeeld.

DURBAN, 19 JUNI 2010. Als we de verhalen moeten geloven, kun je in Durban nauwelijks nog met goed fatsoen over straat. Een criminele enclave, dat is het. De verkoper in een kledingzaak, waar we voor 40 rand (5 euro) uitstekende zaken doen, verwoordt het als volgt:  “Today you live, tomorrow you’re dead in this city.” Iselle, de eigenaresse van ons B&B, heeft vanochtend ook al geschrokken gereageerd als ze hoort dat wij van plan zijn de auto in Durban’s buitenwijk Berea te parkeren. “Berea? Nee, dat moet je echt niet doen, hoor. Ik heb daar gewoond maar het werd me veel te geweldadig daar. Denk eraan, sluit de boel goed af.”

Ontkennen dat Durban, na Johannesburg en Kaapstad de derde stad van Zuid-Afrika, een criminaliteitsprobleem heeft, zou een beetje dom zijn. Het is – helaas – de realiteit, vooral in de grote steden. De kranten berichten bijna over niks anders. Post, een van de dagbladen in de provincie KwaZulu-Natal waarvan Durban de hoofdstad is, heeft dagelijks een rubriek ‘Crime wrap’. Daarin komen moorden, verkrachtingen, overvallen en alle andere denkbare geweldsdelichten aan bod. Op de volgende bladzijde wordt flink wat ruimte ingeruimd voor ‘in the courts’ waar je kunt genieten van korte en lange rechtbankverslagen.

Durban: 2,6 miljoen inwoners

Gelukkig zorgt de taxichauffeur, geboren en getogen in Durban, voor de relativerende noot. “Onveilig? Haha, ben je gek! In elke stad heb je onveilige buurten. Hier dus ook. Nee hoor, geen zorgen.” Laten we zeggen dat Durban een stad is vol contrasten. Dat hebben we na een wandeling van een kilometer of tien, via Berea, het centrum en het strand aan de Indische oceaan zelf ervaren. Time Out South Africa noemt Durban een ‘hot, hip and happening city’ waar drie grote culturen al meer dan 150 jaar naast elkaar bestaan. Afrikanen en Europeanen, van oorsprong voornamelijk Engelsen, vormen samen met Indiase immigranten de melting pot die Durban heet. Het is een stad met vele gezichten: het heeft de belangrijkste haven van het land, fungeert als zakencentrum maar is ook vakantiebestemming met meer dan 50 kilometer kustlijn, het is er met 365 dagen per jaar zon eigenlijk altijd zomer en het achterland (wij logeren in Kloof, een westelijke suburb midden in de natuur) is prachtig groen en het landschap gevarieerd.

Als je door de Dr. Yusuf Dadoo Street en zijn zijstraatjes loopt, waan je je in de levendige, overdekte winkelarcaden van Connaught Place in New Delhi of ‘The Pink City’ in Jaipur. Mannen lezen staand hun krant en staren onbeschaamd naar alles wat voorbij komt. Het is druk bij kapper waar mannen geduldig wachten een scheerbeurt en op de hoek van Bertha Mkhize Street en Ingcuce Road vechten vrouwen buiten om de koopjes. Dit is het terrein van Afrikanen en Indiërs en dat geeft de buurt, ten westen van het centrum van Durban, een prettig exotisch tintje.

Die invloeden vloeien na al die jaren vlekkeloos in elkaar over. Je ziet het bijvoorbeeld aan de straatnaambordjes waar de Engelse benamingen in het rood zijn doorgestreept en vervangen door de oorspronkelijke Afrikaanse of Indiase namen. Als je gaat eten in Ulundi restaurant, onderdeel van het Royal Hotel tegenover het stadhuis, krijg je een fantastische Indiase maaltijd voorgezet, klaargemaakt met Afrikaanse kruiden en roti. Op het strand van Durban wordt – hoe kan het ook anders tijdens dit wereldkampioenschap – gevoetbald, maar even verderop is er ook een provisorisch cricketveld gemaakt.

In het westen van de noordelijke buitenwijk Berea, bijna tegen de kuststrook aan, ligt het nieuwe Moses Mabhida Stadium. Niet alleen fameus om zijn witte boog, die nu de skyline van Durban domineert, maar vooral door de groene, ecologische manier waarop het stadion is gebouwd en hoe er met energie wordt omgegaan. En ook al vindt onze B&B-eigenaresse Iselle de wijk wat verloederd, het blijft een aantrekkelijke wijk om ’s avonds te dineren en uit te gaan. En wat ons betreft is het er veilig genoeg. Als we klaar zijn met eten, is de parkeerwachter naar ons op zoek. De auto staat op een terrein achter een hek dat nu eigenlijk al op slot zou moeten zitten. Maar de man heeft op ons gewacht en, zo zegt hij, de wagen keurig bewaakt.Hij verwacht er wel een fooi voor. Zo zie je maar, veiligheid in Durban kost slechts 1 euro…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s